info@momtazancement.com

034-3676

جستجو
این کادر جستجو را ببندید.
جستجو

 

Kerman2.jpg
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان کرمان
شهرستان کرمان
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی کارمانیا، گواشیر، ژرمانیا، بوتیا، شش‌دروازه، کریمان[۱]
سال شهرشدن هزاره چهارم قبل از میلاد
مردم
جمعیت ۵۳۴،۴۴۱ نفر سال ۱۳۹۰[۲]
مذهب شیعه و اقلیت زرتشتی و یهودی
جغرافیای طبیعی
مساحت ۱۴ هزار هکتار
ارتفاع از سطح دریا

۱۷۵۶ متر ازسطح دریا.[۳]

(سومین مرکزاستان مرتفع ایران)

آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۵٫۸درجه
میانگین بارش سالانه ۱۵۵میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه ۷۷روز
اطلاعات شهری
شهردار ابوالقاسم سیف اللهی
ره‌آورد قالی ، پته، زیره، قاووت ، کلمپه، کماچ سهن ،قطاب ، مسقطی ، فالوده کرمانی ، پسته،گردو، کتیرا، گلاب، ظروف مسی ، ورشو وعرقیات گیاهی
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۴۱
وبگاه

شهرداری کلانشهرکرمان

فرمانداری کرمان

شناسه ملی خودرو ایران ۴۵
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به شهر تاریخی کرمان خوش آمدید
کرمان، خاستگاه تاریخ ایران زمین
کرمان بر ایران واقع شده‌است

کرمان

در مدارك‌تاريخی و جغرافيايی‌اسلامی نام اين منطقه «كرمان»،«كارمانيا»،«ژرمانيا»، «كرمانيا»، «كريمان»، «كارمانی» و «كرمانی» و در كتيبه بيستون به صورت ‹‹يوتيه›› ذكر شده است. شهرستان كرمان از شمال و خاور به كوير لوت از جنوب به شهرستان های بم و جيرفت و از باختر به شهرستان های راور، زرند، رفسنجان و بردسير محدود است. كشاورزی در كرمان رواج داشته ولی به علت كمی باران روش آبياری بيش تر به طريق آبی انجام می شود. از محصولات کشاورزی اين شهرستان می‌توان پسته، زيره، كتيرا، حنا، گندم، جو، يونجه، تره بار و بنشن را نام برد. سابقه هنر خوشنويسی به عنوان يکی از هنر های سنتی و دينی کرمان تا حدود قرنهای پنجم و ششم هجری باز می گردد. بصورت کتيبه آثاری از اين دوران را در کرمان مشاهده می کنيم از جمله کتيبه های بنای خواجه اتابک و مسجد ملک که به خط ثلث و کوفی است. البته کرمان در تاريخ هنر خوشنويسی، هرگز از مراکز مهم اين هنر قلمداد نشده است. از نظر صنايع دستی شهرستان كرمان شهرت فراوان دارد زيرا علاوه بر قالی آن كه بسيار مرغوب است، گيوه دوزی، پته دوزی (نوعی سوزن دوزی)،شال بافي و كرك آن نيز از اهميت ويژه ای برخوردار است. از اين ميان آن‌چه بيش تر جنبه صادراتی دارد قالی و كرك بوده كه در اقتصادكرمان تاثير به‌سزايی داشته است.پته‌دوزي و شال‌بافي مهم ترين و ارزشمندترين صنايع دستي شهرستان كرمان را تشكيل مي دهند. پته حاصل تلاش دست‌های زحمت‌کش و هنرمند دختران و زنان کرمانی است که هركس با چشم دل به آن بنگرد در آن، اثر نگاه‌های خسته‌ای را خواهد يافت که هر صبح تا شام در پی سوزن، از نقطه ای به نقطه ديگر در حرکت بوده و خود يادگار هزاران درد و رنج و گاهی شادی و شعفی که در ذهنشان منقوش بوده؛ است. پته هنر ارزشمندي است كه با وجود آن همه ظرافت و زيبايی، آن‌چنان که بايد و شايد در بازارهای جهانی جايی ندارد. توجه بيش از حد به جنبه اقتصادی و تجاری اين صنعت و به کارگيری نخ‌های نامرغوب و از طرف ديگر افت کيفيت دوخت نيز بی تأثير بر منزوی بودن اين صنعت نبوده است. قيمت بالای پته و آسيب پذيری آن از طرفی، عدم صادرات آن از طرف ديگر از مهم‌ترين دلايل رکود و وقفه در عرضه اين محصول به بازارهای جهانی است. اين هنر که ريشه در تاريخ و گذشته فرهنگی استان کرمان دارد، همانند ساير رشته های صنايع دستی سابقه توليد کاملاً مشخصی ندارد و هر يک از دست اندرکاران، پيدايش آن را به يکی از افسانه های بومی مرتبط می دانند و متأسفانه به دليل آسيب پذيری منسوجات در برابر عوامل جوی در موزه های داخلی و خارجی نمونه هايی از پته که بتواند راهگشای ما به کشف سابقه اين هنر باشد، وجود ندارد. شال‌بافي نيز يكي ديگر از مهم‌ترين و ارزشمندترين صنايع دستي مردم اين منطقه است. در زمينه صنعت شال‌بافي نيز بايد گفت: هوتک يکی از روستاهای چترود است که تنها کارگاه شال‌بافی كرمان را در خود جای داده است. اساس اقتصاد شهرستان كرمان بر صنعت (صنايع دستی و صنايع ماشينی)، كشاورزی، دام‌داری، كارگری و تجارت استوار گرديده است. پسته، قالي، زيره، كتيرا، حنا، گندم و بعضی مواد كانی صادرات اين منطقه را تشکيل می دهند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *